Nascholing en bijscholing voor secretaresses

Archive for the ‘secretaresseklussen’ Category

Nog meer veranderingen. Na de cursus Medische Terminologie mag ik van de psychiatersmaatschap nu ook een opleiding Medisch Secretaresse doen bij de LOI, op hun kosten! Ik heb een contract gekregen voor een jaar voor 20 uur per week.

De werkzaamheden bij het uitkeringsorgaan lopen eind november af en ik denk dat ik dan maar even geen nieuwe opdrachten meer aanneem. Met het werk dat ik op de afdeling psychiatrie doe plus de opleiding is mijn week goed gevuld.

Maar omdat ik van het salaris van 20 uur niet helemaal kan rondkomen, moet ik af en toe nog wel wat notuleerklussen en thuiswerkklussen doen. Dus daar ga ik naar op zoek. Af en toe een kleine uitzendbaan erbij zou ook kunnen.

Wordt vervolgd in elk geval… En: ik ben erg blij!

Omdat de 20-urige baan in het ziekenhuis (tijdelijk hoop ik) stopte, werk ik nu 16 uur bij een groot uitkeringsorgaan. Samen met 2 andere secretaresses verzorg ik het secretariaat van een kleine afdeling van 15 mensen: van beleidsmedewerkers en managers tot IT-ers.  Het werk bestaat veel uit afspraken maken en omzetten in Outlook. Een heel gepuzzel want je moet proberen om iedereen bij een vergadering aanwezig te laten zijn, en dat is niet eenvoudig, want vaak hebben mensen al andere afspraken of werken ze thuis of….

Daarnaast komen er veel telefoontjes binnen die gestroomlijnd dienen te worden en uiteraard moeten alle vergaderingen worden genotuleerd. Geen kattepis voor iemand die net komt kijken en het bedrijf nog helemaal niet kent. Maar ik doe me best! De collega’s zijn in elk geval vriendelijk. Dat is fijn.

Het medisch secretariaat bevalt me goed. Ik werk nu om en om bij de psychiaters en in het ziekenhuis. Het diploma Medische Terminologie heb ik inmiddels op zak (gehaald via LOI) en ik denk dus dat de toekomst van deze secretaresse in de medische hoek ligt.

Maar ik sluit niets uit. De banen als medisch secretaresse zijn tijdelijk. Dus als er een leuke (vastere) baan op een groot handelskantoor of bij een uitkeringsinstantie langs komt, dan sta ik daar nog steeds voor open!

Na het ‘inklopwerk’ dat van vrij korte duur was en eigenlijk ook wel een beetje saai, kon ik aan de slag als medisch secretaresse bij een vrijgevestigde praktijk van drie psychiaters. Ik tik verslagen aan de hand van ingesproken teksten uit en bel met ziektekostenverzekeraars, verwijzers etc. Voor het maken van afspraken werkt hier – in de ochtenduren -  een erg snelle en actieve receptioniste, dus daar word ik nauwelijks voor ingezet. Daar ben ik blij mee, want nu word ik bij mijn werkzaamheden nauwelijks afgeleid en dat komt de nauwkeurigheid van mijn uitgetypte teksten ten goede.

Ik werk samen met een andere medisch secretaresse en we kijken elkaars werk na. Dat is heel efficiënt want andervrouws fouten zie je toch eerder dan die van jezelf. Waarschijnlijk werk ik nog enige dagen op deze locatie en daarna word ik vaste oproepkracht. Ik ben blij dat een ‘oude’ secretaresse als ik zo’n leuke opdracht heeft weten te scoren en zie uit naar de samenwerking met deze praktijk!

Of ik zin had in een paar dagen ‘inklopwerk’,  vroeg het meisje van het uitzendbureau. Ik bleef even stil. Wat zou dat zijn: inklopwerk? Maar na doorvragen bleek dat ik op een groot accountantskantoor financiële stukken als  facturen en bankafschriften in de computer moest invoeren. Zou ik dat wel kunnen, vroeg ik aan haar. Ik heb immers een secretaresseopleiding gedaan (Schoevers in 1984) en geen PD Boekhouden of iets dergelijks. Geen probleem, verzekerde ze, ‘een kind kan de was doen’.

Dus nu werk ik een week in een kantoortuin zonder planten en doe ik boekhoudkundig werk, dat nog best wel pittig is, als je totaal niet snapt waar je mee bezig bent en welk schakeltje je in het geheel bent.  Maar ik geloof dat ik het computerprogramma wel ga begrijpen en het inboeken is inderdaad simpel. Cijfertjes invoeren en die cijfertjes worden dan weer gecontroleerd door het programma zelf. Een soort datatypewerk dus. Iets wat ik vroeger ook wel eens heb gedaan.

Een paar dagen werk betekent in elk geval een paar dagen inkomsten, alhoewel het niet fantastisch betaalt. En misschien mag ik volgende week ook nog wel komen, werd me verteld. Als ik ten minste weinig fouten maak. Ach, we zullen zien. Ik doe in elk geval ervaring op en de cappuccino is lekker!

V oor een juridisch adviesbureau heb ik een stap bandjes gekregen die ik met een dicteermachine (enorm ding, door hun geleverd) mag uittypen. De dicteermachine is zeer ouderwets (met voetpedaal), maar voordeel is dat ik al eens eerder met zo’n machine heb gewerkt, dus dat ik niet zoveel tijd nodig heb om eraan te wennen.  De bandjes met machine worden woensdag weer opgehaald. De word-docs stuur ik uiteraard per e-mail. Nou, je moet ergens beginnen, moet ik maar denken

Hoera!  Ik heb via een secretaressebureau in deze regio een aantal notuleerklussen aangeboden gekregen. De vergaderingen die ik moet notuleren zijn in Haarlem en Amsterdam. Vier van de vijf  vergaderlocaties zijn op makkelijk toegankelijke locaties voor mensen die met openbaar vervoer reizen (zoals ik).

Eén vergadering is in de Waarderpolder in Haarlem en ook nog ‘s avonds. Daarvoor neem ik de ov-taxi, want de polder is qua openbaar vervoer een drama en het is er ook nog eng in de late avond, is mijn ervaring. De vergaderingen in Amsterdam zijn in het centrum én overdag, dus dat is helemaal goed! Deze freelance secretaresse is blij.

Het is vandaag regenachtig, dus een mooie dag om een paar (open) sollicitatiebrieven te schrijven naar de SVB, het UWV en de Belastingdienst en de gemeente waarin ik woon.

Ik ben er achter gekomen dat ik het liefst bij een (semi)publieke organisatie werk en niet in een commercieel bedrijf. Ik weet dat er in deze dagen óók bedrijfsmatig wordt gewerkt in de publieke sector, maar vast wat minder dan bijvoorbeeld in de financiële sector.

Ik hoop dan ook dat zij een oudere secretaresse interessant genoeg vinden om uit te nodigen voor een sollicitatiegesprek. De jongedames van het uitzendbureau hebben mijn inschrijving – volgens mij -  diep in de computer of kaartenbakken laten verdwijnen. Ik heb niets meer van ze gehoord.

Hoewel ik nog niet heb besloten hoe ik precies verder wil, freelance, als uitzendkracht of toch op zoek gaand naar een vaste baan, heb ik gisteren wel 3 zaterdagkranten gekocht om ze te scannen op banen voor secretaresses.

Het valt zwaar tegen. In mijn regio kan ik zeer weinig jobs voor secretaresses vinden. De enkele die in de krant stonden zijn in de juridische dienstverlening. Helaas heb ik daarin weinig ervaring. Ik zou het liefst werken bij een grote uitkeringsinstantie (SVB, UWV), bij de Belastingdienst of bij een naburige gemeente. Het lijkt me dat daar nog wel wat doorgroeimogelijkheden zijn voor secretaresses.

Ik heb daarom besloten dat ik wat open brieven naar deze instanties ga sturen.  Nee, heb ik ten slotte …..

Ik ben zojuist even bij het uitzendbureau langs geweest. Ik sta al een tijdje ingeschreven, dus het was een kwestie van ‘mijn hoofd weer even laten zien’.  Ik vind wel dat de meisjes en jongens bij de uitzendbureaus steeds jonger en er ook niet echt slimmer op worden.

Zo moest ik zojuist een meisje (HBO MER is haar opleiding, vertelde) uitleggen wat Nima Communicatie A is en uitleggen dat NCOI een hogeschool is die officieel is erkend door het Ministerie van OCW.  ‘Ze moest het even navragen’, zei ze.

<<zucht, het staat gewoon op internet>>

Om kort te gaan. Ik hoef niet bellen;  zij belt mij. Jaja.  Ik zág haar kijken: 45 is ook wel érg oud voor een baan in de commerciële dienstverlening…..